تبلیغات
هر چی که در باره ی بازی بخوای این جاست

هر چی که در باره ی بازی بخوای این جاست
فقط بازی 
قالب وبلاگ
تبلیغات




نظر سنجی
کدام بازی انلاین را می پسندید










استودیوی Rebellion معرف حضور همه هست و سابقه بازی های آن ها درخشان نیست. بازی جدید این شرکت NeverDead نام دارد که با همکاری Konami عرضه شده است. Rebellion امید زیادی روی ایده های این بازی داشت که می خواهیم بخش های مختلف این ایده ها را بررسی کنیم.

 

داستان

داستان بازی در مورد شخصیتی به نام برایس بولتزمن (Bryce Boltzman) است. او 5 قرن پیش به دنیا آمده، ولی چرا هنوز زنده است؟ او دچار نفرینی شده که نمی تواند هیچگاه بمیرد. در حقیقت برایس نامیرا است. در نگاه اول، شاید این موضوع نکته خوبی باشد، ولی وقتی 5 قرن زندگی کنید و مدام مشاهده کنید که عزیزان شما می میرند و شما هنوز زنده هستید، مسلماً روزی خواهد رسید که آرزوی مرگ کنید. داستان در دنیای تقریباً نابود شده ما اتفاق می افتد و موجوداتی عجیب و غریب آن را تصرف کرده اند.

برایس در این میان یک شکارچی است که در قبال دریافت پول این موجودات را می کشد. در حال حاضر، دختری به نام آرکیدیا (Arcadia) با برایس است و آن ها با هم به شکار این شیطان ها می روند. مسئله نامیرا بودن برایس، پتانسیل زیادی برای خلق یک داستان جالب دارد، ولی داستان بازی اینطور نیست. ادامه این داستان، چندان منطقی و جذاب پیش نمی رود و علت همکاری شخصیت میرایی مثل آرکیدیا معلوم نیست. حال اگر برایس به شکار این شیاطین می رود، می توان به خاطر نامیرا بودن او دلیلی برای این کار درست کرد، ولی آرکیدیا دارای یک علت منطقی نیست. رابطه آنچنانی هم بین این دو شخصیت وجود ندارد.

گرافیک

رنگ بندی ها گاه زیبا به چشم می خورند. بعضی بافت ها با کیفیت هستند و مدل های شخصیت ها، اگر چه مثل استانداردهای روز نیستند، ولی خوب کار شده اند. اما محیط ها خیلی کم جزئیات و نه چندان دلچسب هستند. در کل چیز خاصی در این بخش دیده نمی شود.

موسیقی/صداگذاری

صداگذاری محیط آنچنان خوب نیست. افکت ها خیلی خشک روی بازی گذاشته شده اند و اصلاً از فیلترینگ های مخصوص برای نزدیک تر شدن صدا به محیط استفاده نشده است. گر چه این موضوع آنچنان مهم نیست، ولی جالب است که من زیاد می بینم که بازی های ژاپنی در این نسل همچنان از همان تکنیک های قدیمی صداگذاری نسل قبل استفاده می کنند. در حالی که غرب هر روز پیشرفت محسوسی در این زمینه می کند. موسیقی بازی هم از قطعات راک و متال ساخته شده و منطق خاصی در زمان بندی استفاده از آن ها نیست. صدای شخصیت برایس خوب کار شده و خیلی به شخصیت او شبیه است.

گیم پلی

همانطور که گفته شد، برایس نامیرا است. پس در بازی هم نباید بمیرد. این طور هم هست، ولی دو حالت برای Game Over شدن وجود دارند. آرکیدیا همیشه همراه شما است و در مبارزات شرکت می کند. پس باید حواستان باشد که مبادا شیاطین او را بکشند. در حقیقت اگر آرکیدیا بمیرد، شما Game Over می شوید. چنین ایده ای قبلاً در بازی Knights Contract هم دقیقاً به این شکل وجود داشت. روش دومی که شما ممکن است Game Over شوید، این است که کاملاً تکه تکه بشوید و ناگهان یک موجود نه چندان دوست داشتنی، سر شما را بخورد. البته با این حال، برایس باز هم نمی میرد، ولی مسلماً دوست نداریم بازی را در قالب سر برایس در شکم یک هیولا ادامه دهیم، بنابراین شما ممکن است در این حالت هم Game Over شوید.

NeverDead یک تیراندازی سوم-شخص است که سیستم سنگر گیری ندارد. به سبک بازی های قدیمی، شما با اسلحه های خود به سمت دشمنان نه چندان متنوع شلیک می کنید. شما می توانید از شمشیر هم استفاده کنید. در این حالت بازی به یک Hack & Slash تغییر می کند. سیستم استفاده از شمشیر خیلی شبیه به Too Human است. با نگه داشتن LT (در نسخه X360) و تکان دادن آنالوگ سمت راست می توانید از شمشیر استفاده کنید. شمشیر قدرت بیشتری نسبت به اسلحه ها دارد، ولی چون در نبردهای نزدیک به کار می رود، نمی توان در مبارزاتی که دشمنان زیادی شما را محاصره کرده اند، استفاده شود، چون برایس با یک ضربه دشمنان، قطع عضو می شود!

این موضوع بیش از حد اغراق آمیز است و این سوال برای من پیش آمد که چرا چنین بلایی سر آرکیدیا نمی افتد و او هیچ وقت قطع عضو نمی شود؟ البته این گونه سوال ها در بازی ها کمی نامعمول است. اگر قطع عضو شدیم، چه کار کنیم؟ اگر به طور مثال دست یا پای برایس کنده شود، شما می توانید با رفتن به سمت عضو و پریدن روی آن، پا یا دست خود را بازگردانید. این موضوع در نگاه اول جالب است، ولی کم کم که در بازی پیش می روید، خیلی اعصاب خورد کن می شود. تصور کنید چقدر احمقانه است که وسط مبارزه، شما لیله کنان به دنبال پای خود می گردید و یا با سر خورد مثل توپ فوتبال قل می خورید. حال که بعضی وقت ها اعضای بدن شما ممکن است بر اثر انفجار به جاهای دوری هم بروند. حتی گاهی اوقات این اعضا در جایی گیر می کنند که به علت بعضی باگ ها شما نمی توانید آن ها را بازگردانید و با هزار مصیبت و کش و قوس دادن به پرش های خودتان، بالاخره شاید بتوانید آن ها را سرجایشان بازگردانید. تیراندازی بازی چیز خاصی ندارد.

استفاده از شمشیر هم در مواقع شلوغ خیلی گیج کننده می شود و فقط به درد نصف کردن یک یا دو دشمن کوچک می خورد. مراحل آنچنان تنوعی ندارند. هر چند معماهایی هم وجود دارند، ولی این معماها آنچنان جذاب نیستند و می توانید حتی بی خیال آن ها هم شده و با زور همه چیز را پیش ببرید! مواظب کسی بودن در بازی ها همیشه آزار دهنده است (حداقل برای من) و در این بازی هم همینطور است (تصور کنید که کل بدنه بازی هم بر همین مبنا بنا شده است). شما در وسط مبارزه باید همیشه چشمتان به سرکار خانم باشد تا مبادا بمیرد! کنترل دوربین بازی هم آنطور که باید، کار نمی کند. دوربین خیلی سریع حرکت می کند و سخت می توان یک هدف دقیق گرفت. NeverDead ایده های تازه ای داده تا بازی متفاوتی باشد، ولی این ایده ها خوب اجرا نمی شوند و گیم پلی بازی از بخش های مختلف ضعف دارد.

نتیجه گیری

NeverDead بازی خوبی نیست. مشکلات زیادی دارد و اصلاً سرگرم کننده نیست. ایده های تازه آن اعصاب خورد کن هستند و هیچ دلیل پیشروی در آن دیده نمی شود.





[ یکشنبه 23 بهمن 1390 ] [ 08:10 ب.ظ ] [ مهدی ف.خ ]
.: Weblog Themes By CoolWallpapers.ir :.
تبلیغات




درباره وبلاگ


امیدوارم توی این وبلاگ بهتون خوش بگذره

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
ابزار وبلاگنویسان
http://www.pardisgame.net/refral/ref?37248 Free counters!









Online User

بازی آنلاین



فال حافظ



استخاره آنلاین با قرآن کریم


ساخت کد موزیک